دانلود رایگان فیلم A Serbian Film 2010 (دانلود فیلم یک فیلم صربی 2010)

دانلود رایگان فیلم A Serbian Film 2010 (دانلود فیلم یک فیلم صربی 2010)  یک فیلم صربی که در جشنواره فانتزی مونترال به عنوان بخشی از سری فیلم‌های برانداز صربستان پخش می‌شود، یکی از آن فیلم‌هایی است که واکنش‌های ساده را به هم می‌زند. حتی به‌عنوان یک طرفدار سرسخت ترسناک، بخش‌هایی از فیلم را بیش از حد به درد می‌خوردم – به‌ویژه در نیم ساعت گذشته، که باعث شد احساس کنم سرجان اسپاسویویچ، کارگردان/نویسنده، در حال انجام شوک‌های وحشتناک است.

دانلود فیلم اینجا کلیک کن

دانلود زیرنویس اینجا کلیک کن

منظور. و با این حال من نمی توانم قدرت و مهارتی را که او با آن بخش اعظم داستانش را می چرخاند انکار کنم.

این فیلم زوزه ای از خشم نسبت به شرایط اخیر در صربستان است، اگرچه به طور مستقیم به مسائل اجتماعی/ملی نمی پردازد که همکار خود یعنی «زندگی و مرگ یک باند پورنو» (به بررسی اینجا مراجعه کنید). هدف در همان ابتدا مشخص می‌شود، جایی که عنوان فیلم در ابتدا با حروفی ملایم ترسیم می‌شود – آن نوع نگاهی که خارجی‌ها ممکن است از سینمای هنری اروپا انتظار داشته باشند. سپس همان نام با فونت خام‌تر و مسدودکننده‌ای خراب می‌شود، انگار می‌خواهد بگوید: یک فیلم واقعی صربستانی چگونه به نظر می‌رسد. تبدیل به یک فیلم پورنو هاردکور که توسط یک پسر کوچک تماشا می‌شود، یک تنظیم قاطعانه تحریک‌آمیز اگر وجود داشته باشد.

دانلود فیلم A Serbian Film 2010 اما یک چرخش وجود دارد: نقش اصلی مرد در فیلم بزرگسالان، پدر کودک، میلوس (سرجان تودوروویچ) است که سال‌ها پیش از آن بازی بازنشسته شد، اما اکنون برای تامین مخارج خانواده‌اش مشکل دارد. بنابراین، مقاومت در برابر پیشنهاد مردی مرموز به نام ووکمیر (سرگژ تریفونوویچ) برای او سخت است که می‌خواهد میلوس به حرفه قدیمی خود بازگردد و در ازای مبلغ بسیار زیادی در یک محصول بسیار منحصر به فرد بازی کند. نکته مهم این است که میلوس تا زمانی که در آنجا نباشد و آن را به صورت زنده برای دوربین های Vukmir اجرا کند، نمی داند چه چیزی در این پروژه دخیل است. همه چیز کمی مبهم به نظر می رسد، اما پول، پول است و به هر حال، میلوس در فیلم های گذشته اش به چیزهای بسیار بدی دست زد. بنابراین او امضا می کند، در ساعت مقرر در مکان تعیین شده حاضر می شود و…

خوب، بیایید به نقطه ای بگذریم که میلوس در پارکی از خواب بیدار می شود، در حالی که به وضوح از طریق چرخاننده، یک دوربین فیلمبرداری در دستش بود. او بدون خاطره ای از اتفاقات شب گذشته، نوار را به عقب می چرخاند، شروع به تماشا می کند – و او و ما با انحراف کامل شاهد یک اودیسه می شویم. صحنه‌هایی در فیلم صربی وجود دارد که مرزهایی را جابجا می‌کند که برخی از طرفداران سینمای متجاوز حتی از وجود آن‌ها اطلاعی نداشتند. یکی از تکان دهنده ترین ها در واقع به نیمه راه فیلم می رسد، جایی که ما ابتدا متوجه می شویم که ووکمیر بسیار منحرفتر از آن چیزی است که ما یا میلوس می توانستیم تصور کنیم. اسپاسویویچ که با الکساندر رادیوویویچ فیلمنامه‌نویسی کرده است، این لحظه را با استعاره‌ای توجیه کرده است که برای غیر صرب‌ها کاملاً قابل درک نیست. برخی دیگر معتقدند که آرایش نه کاملا متقاعد کننده FX درگیر به نوعی ضربه را کاهش می دهد. اما چه این بیت از نظر فنی متقاعد کننده باشد یا نه، اصول اولیه آنچه به تصویر کشیده می شود، تماشای آن را دافعه، آزاردهنده و عمیقاً دشوار می کند.

تعدادی از این گونه اعمال، هم خشونت آمیز و هم ، در چند حلقه آخر فیلم صربی وجود دارد، و اسپاسویویچ به وضوح قصد دارد هر کسی و هر کسی را در فاصله تماشایی خشمگین کند. و با این حال، او به وضوح چیزی فراتر از یک استثمارگر است که در چیزهای ناخوشایند غوطه ور می شود و با خوشحالی آن را به سمت تماشاگر نگه می دارد. متوجه خواهید شد که من چند بار در پاراگراف قبلی «ما و میلوس» را پیوند دادم، و این واقعیت که بیننده بسیاری از حقایق وحشتناک تنزل شخصیت اصلی را در کنار خود میلوس کشف می‌کند – وقتی نوار را تماشا می‌کند – بسیار مهم است. روش اسپاسویویچ کارگردان به جای اینکه صرفاً مخاطب را به شاهدان عینی بداخلاقی‌های درونی تبدیل کند، مستقیماً و به‌طور احساسی ما را درگیر وحشت میلوس می‌کند و واکنش‌های میلوس نیز مانند واکنش‌های ما دفع‌کننده است. فراتر از این دیدگاه، تصویرسازی و سرعت فیلم در سرتاسر فیلم صربستان درجه یک است، و اعتبار آن نیز به نمانیا جووانوف فیلمبردار و تدوینگر دارکو سیمیچ تعلق دارد، بدون در نظر گرفتن بازی فوق‌العاده تودوروویچ و فیلم سرشناس. چرخش ضعیف استخوانی توسط Trifunovic.

فیلم A Serbian Film 2010  وقتی میلوس برای… انتقام می‌آید، در آخرین حلقه‌های فیلم است؟ رستگاری؟ کاتارسیس ساده؟ توصیف آنچه اتفاق می‌افتد نه تنها ناعادلانه خواهد بود، بلکه ممکن است باعث بسته شدن این صفحه شود، اما کافی است بگوییم که فیلم به سطح دیگری از جهنم شخصی سقوط می‌کند، با ناگفتنی‌ترین عمل نه کمتر نگران‌کننده – شاید بیشتر – زیرا شما می تواند آمدنش را ببیند به جایی می رسد که شما شروع به تعجب می کنید که آیا غم انگیز اسپاسویویچ واقعاً برای روایت ضروری است یا خیر. اینکه آن نقطه کجاست به طرز فکر فردی شما بستگی دارد. فقط از طرف خودم صحبت می‌کنم، چند لحظه بود که می‌خواستم فیلم «فیلم صربستان» را خاموش کنم – و با این حال، فیلم به اندازه‌ای قوی بود که آنقدرها هم آسان نبود. من از برخی سطوح منزجر از آن دور شدم، اما در برخی دیگر تحت تأثیر قرار گرفتم، و از دیدن آن قدردانی می‌کنم، حتی اگر مطمئن هستم که دیگر هرگز نمی‌خواهم آن را ببینم. من به سادگی با این پایان می دهم: اگر پس از خواندن این نقد، فکر می کنید فیلم صربی نوعی تجربه سینمایی شماست.